چگونه می توان به دیگران کمک کرد؟

دیروز یکی از همسایه هامان درباره اتفاقی که اخیراً برایش رخ داده بود، صحبت می کرد. این موضوع آنقدر برایم آشنا بود که قبل از اتمام داستان، می توانستم دقیقاً حدس بزنم که پایان این ماجرا چه خواهد بود.

همسایه ما، خانمی است که هم به شدت به دنبال فهمیدن قوانین خداوند و هم کمک به دیگران است. ماجرا از این قرار بود که او تصمیم گرفته بود فرشته نجات پسر ۱۹ ساله برادر همسرش بشود تا به اصطلاح آینده اش خراب نشود.

لذا با شور و شوق، از برادر همسرش می خواهد تا پسرش را از نیویورک به خانه آنها بفرستند تا اوضاع نابسامان زندگی اش سر و سامان یابد.

در این راستا، یکی از اتاق های خانه را برای او آماده می کند تا بتواند در محیط آرام و امن خانه آنها، بدون دغدغه و نگرانی، هم بر هدفش که قبولی در امتحان وروردی یک شغل مناسب بوده، تمرکز کند و هم از محیط منفی و تفکرات منفیِ اطرافیانش دور بماند.

اما پس از گذشت دو ماه، متوجه می شود که همه زحماتی که برای آماده ساختن این پسر جوان، چه از لحاظ روحیه و انرژی مثبت و چه به لحاظ کمک های علمی به او، به هدر رفته و در امتحان ورودی قبول نشده است.

و بدتر از همه اینکه متوجه می شود که درست است ظاهرا این پسر از نیویورک به فلوریدا آمده بود و از محیط منفی خانه دور شده بود، اما در طول روز که خانم و آقای همسایه سر کار بودند، کل زمان این پسر، به جای تمرکز بر مطالعه، به صحبت تلفنی با همان افراد منفی ای که قرار بود از آنها دور بماند، دوستان و تمرکز بر همان موضوعات همیشگی اش می گذشته.

در نهایت نیز این قضیه موجب ایجاد کدورت میان آنها شده و این آقا پسر، طلبکارانه و ناراحت، مبنی بر اینکه فقط وقتم را اینجا هدر داده ام، خانه آنها را به قصد نیویورک ترک می کند.

همسایه ما ناامید و ناراحت بود زیرا نه تنها نتوانسته تغیری در زندگی این جوان ایجاد کند، بلکه در نهایت رابطه آنها نیز به کدورت انجامیده بود.

قطعا خیلی از ما، این تجربه را داشته ایم. اما موضوع این است که، باید بپذیریم هیچ قدرتی در تغییر زندگی دیگران، چه در جهت مثبت و چه در جهت منفی، نداریم.

باید قبول کنیم که هرگز نمی توانیم فردی را تغییر دهیم که هنوز آماده ایجاد تغییر نیست.

ما هیچ قدرتی برای تبدیل یک فرد معتاد به فردی سلامت، نداریم در حالی که خود او آماده نیست.

ما هیچ قدرتی برای تبدیل یک فرد فقیر، به فردی ثروتمند نداریم، حتی اگر تمام ثروت مان را به او تقدیم کنیم.

ما هیچ قدرتی برای تبدیل یک فرد بیمار به فردی سلامت، نداریم وقتی به شدت بر بیماری های مختلفی متمرکز شده است.

ما هیچ قدرتی برای خوشحال کردن فردی که سالهای متمادی، بر نکات منفی هر موضوعی متمرکز شده، نداریم، حتی اگر بهشت را به او نشان دهیم.

باید بپذیریم که هر فردی تنها خودش توانایی تغییر خودش را دارد و تا زمانی که آماده پذیرش این تغییر نشود، هر اقدامی نه تنها بیهوده است، نه تنها ما را ناامید و از مسیر اهداف مان دور می کند، بلکه آن فرد را نیز از موفقیت مدِ نظرِ ما، دورتر می سازد.

بنابراین اگر این قانون را درک کنیم که: مشکلات، تنها تضادهایی هستند برای شناساندن خواسته های واقعی ما و فرصتی برای جهت دادن به اهداف زندگی مان،

و مهم تر از همه، اگر بتوانیم افراد درگیر مشکلات را به عنوان افرادی ببینیم که در مرحله برخورد با تضاد و شناسایی خواسته های واقعی شان هستند، نه تنها به خودمان اجازه می دهیم تا شادتر زندگی کنیم، بلکه به آن افراد نیز اجازه می دهیم تا با برخورد با تضادها و تجربه تضادها، خیلی سریع تر، راهشان را پیدا و به سمت خواسته های شان هدایت بشوند.

این قانون جهان است و باید این مسئله را به عنوان بخشی از مسیر هدایت آن افراد به سمت خواسته های شان، بپذیریم. زیرا همه ی ما به یک اندازه به خداوند، به عنوان منبع رحمت، ثروت و برکت نزدیکیم و به یک اندازه، امکان دریافت حمایت و هدایت او را داریم.

اما باید مراحل آماده شدن برای دریافت این حمایت و هدایت را بگذرانیم…

سید حسین عباس منش

https://abasmanesh.com/fa/

برخی از ویژگی‌های سبک زندگی امیرمومنان(ع)...